Książka przedstawia rdzeń nauk buddyjskich,
jakim jest filozofia pustki, na podstawie klasycznego
tekstu Czandrakirtiego Wprowadzenie na
środkową drogę (wraz z tybetańskimi komentarzami
VIII Karmapy Mikjo Dordże i Dżamgöna
Miphama) oraz tekstów Nagardżuny (wraz z komentarzami
Czandrakirtiego i Dżamgöna
Miphama). W swej zewnętrznej warstwie przypominająca
sceptycyzm filozofia buddyjska ukazana
jest jako niezwykle konsekwentna procedura
uwalniająca umysł od zbędnego filozoficznego
balastu, który zamiast ukazywać rzeczywistość,
tylko ją przesłania. Pustka okazuje się więc narzędziem,
z którego korzysta się w imię niewyrażalnego
doświadczenia rzeczywistości w całym
jej bogactwie niedającym się zamknąć w żaden
filozoficzny opis.
Artur Przybysławski (ur. 1970) pracuje
w Katedrze Historii Filozofii Instytutu Filozofii
Uniwersytetu Łódzkiego. Jest stypendystą
Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, tłumaczem
(otrzymał wyróżnienie stowarzyszenia tłumaczy
Polskich za przekład de Quinceya), autorem
książki Coincidentia oppositorum. |